documenten.html

Zusters van "De Voorzienigheid", documenten

INHOUD

Journaal

Bestuur & Organisatie

home

Afschrift van de condoléancebrief van pater Boogaarts bij het overlijden van Moeder Theresia, gericht aan Moeder Overste.

Rotterdam, 17 februari 1895

Zeereerw. Moeder Overste,

Het plotselinge van het doodsbericht van uw oude Moeder deed mij op het eerste oogenblik onthutst staan, ook de gedachte van nog zoo'n goede arbeidskracht, vooral 't verlies van het goede voorbeeld beheerschte mij een oogenblik, doch ook maar een ogenblik. Zelden heb ik een doodsbericht met zoveel blijdschap opgenomen. 't Was of ik in den geest met Moeder Theresia sprak. Haar geluk wenschte met het afgelegde leven. Ik verheugde mij eene ziel de wereld te zien verlaten, die de volmaaktheid niet ten halve, maar algeheel heeft bereikt.
De jongere zusters moeten zich niet verwonderen over dit gezegde, wanneer zij wellicht nog menschelijke zwakheden bij de overledene ontdekten. De lichte overrompelingen werden ruimschoots vergoed door haren geest van nederigheid en boetvaardigheid. Die nederigheid en boetvaardigheid waren zoo oprecht en wortelden tot in het diepst van hare ziel. Vandaar dat de staat van vernedering, waartoe de Goddelijke Voorzienigheid haar gebracht had, haar zo innig lief was en zij zoo gaarne nog meer vergeten en achtergesteld wilde worden. En waar zij zich soms op de voorgrond stelde was het uit ijver voor het werk, dat zij gesticht had. Ook bracht zij gaarne haar opvattingen en zienswijzen ten offer, waar de gehoorzaamheid of de drang der omstandigheden dit vorderden. Het kostte haar wél, maar daarom juist was het bovennatuurlijk! De vrede en harmonie, waarin zij vooral de laatste jaren met haar opvolgster in het bestuur leefde, zetten het zegel op hare deugd, ja, laten een schat van deugden vermoeden, welke voor het oog verborgen bleven.
Zij bezat de gave van het inwendige leven. Dat leven van gebed en voortdurend onderhoud met God. Eene bijzondere aantrekkelikheid bestond er tusschen haar ziel en het Allerh. Sacrament. Elken nacht meen ik, werd zij op gestelden tijd wakker, om dien aandrang van haar hart te voldoen. De liefde waarmede God haar begunstigde jegens den Persoon en H. Menschheit van J. Chr. was van zoo teederen en bovennatuurliken aard, dat ik die niet kan openbaren met feiten zonder min of meer het biechtgeheim te schenden.
Wat ik U hier doe weten is niet de opwelling van een oogenblik, 't is de gevestigde overtuiging van overlang! Ik was besloten U die bij haar overlijden mede te deelen.
Weet dus zusters, dat gij eene stichteres hebt, die haar roeping volkomen waardig is geweest. En nu, Moeder, ééne zaak. De tijd is daar om eene formeel uitegebreide geschiedenis van de wording en de vorming uwer stichting te geven. Hieraan moet nu gewerkt worden. Daarvoor moeten andere bezigheden wijken. Laat iedere zuster in elk huis schriftelijk opgeven, wat ze zich herinnert uit het leven van de oude Moeder Overste, hetzij dat het onmiddellik haar persoon geldt of ook de geschiedenis van de Congregatie. Met al het gezag dat U mij toekent, en dat ik nu bij ontstentenis van den Rector zeker voor U bezitten moet, leg ik U dat op.
Uwen toegen. Dienaar in Chr.
J. Boogaarts, pr.