home                                                                                                                                         

Zr. Gonzalina Burghouts, geboren te Edam in 1917 Wat betekent oud worden voor u? Ik ben tevreden met mijn leven. Ik ben dankbaar voor alles wat ik in de loop der jaren mee heb mogen maken. Ik ben blij dat ik zo verder kan met alles wat er nog komt. Hoe dat zal zijn weet ik natuurlijk niet. Ik ben niet bang voor wat me nog te wachten staat. Ik heb veel meegemaakt maar acheraf zeg ik dat het toch goed is geweest. het maakt me blij. Met Onze Lieve Heer aan mijn zijde is alles in orde. Ik ben met mijn gedachten veel bij Moeder Theresia. Haar foto staat hier vlak bij mij. Zij is voor mij een voorbeeld ... zoals zij leefde. Vooral de armoede die zij beleefde spreekt mij aan. Welke plaats heeft God in uw leven? Mijn eerste gedachte als ik opsta is bij de Heer. De schilderijen boven mjin bed heb ik in het zicht opgehangen. De beeltenissen nemen een belangrijke plaats in mijn leven in. Ik voel dit niet als overdreven vroomheid. Ik haal goede gedachten uit het Nieuwe Testament. Vooral de brieven van Johannes. Ook Maria betekent veel voor mij, vooral door het lijden dat zij moest doorstaan. Ik vind haar een grote vrouw. Dagelijks woon ik de Eucharistieviering bij. Soms ga ik hiervoor naar de kapel, maar aangezien mijn lichamelijke conditie het vaak laat afweten, volg ik de dienst via de televisie op mijn kamer. Ook mijn bezoek in de kapel sla ik nooit over. Iedere dag even contact met de Heer vind ik belangrijk. Hoe brengt u de dag door? Ik sta om half zeven op. Mijn eerste werk is mijn brevier, meditatie en ochtendgebed. Na het ontbijt breng ik door het hele huis de kranten naar de appartementen. Dat doe ik graag en ik doe er de mensen veel plezier mee. Als het goed weer is, ga ik wandelen en ik maak vaak een praatje met de mensen die ik dan tegenkom. Kinderen en hondjes vind ik leuk. Verder vul ik de dag met puzzelen, bidden, lezen, slapen en wandelen. Hier en daar breng ik bezoekjes aan (zieke) bewoners. Soms komen er dingen op mijn weg, bijvoorbeeld fruit klaarmaken. En soms nodig ik een bewoner uit voor een kopje koffie op mijn kamer. Zolang ik dit nog kan blijf ik dit doen. Omdat mijn ogen niet al te best meer zijn, lees ik bij voorkeur boeken met grote letter. 's Avonds kijk ik graag televisie maar niet zo lang. Voorkeur: quizzen, Jeugdjournaal, op zondag het programma Het Vermoeden. Drie avonden per week leg ik een kaartje bij medezusters of medebewoners. Dat is heel gezellig. Mijn contacten met het verzorgend personeel zijn altijd prima. Je moet er zelf wat aan doen. Als je zelf positief bent, zijn anderen dat ook en dan is er ook een gemoedelijke sfeer. Het is dus wederkerig. Ongemakken in huis zijn er natuurlijk ook. Zo nu en dan is er te weinig personeel. In de gang kan het erg tochten. Mijn familie kan ik niet meer bezoeken. Dat vind ik wel jammer.Echter telefonisch contact is wel mogelijk natuurlijk. Vroeger genoot ik erg van de uitstapjes naar de familie, maar dat is dus over. Ik ben een tevreden en dankbaar iemand.